عاشقانه ها

یک سایت سیستم وبلاگدهی تاپس بلاگ – ساخت وبلاگ رایگان دیگر

گت بلاگز اخبار سیاسی و اجتماعی رئيس‌جمهوري نظامي! , زمزمه‌اي كه در ميان اصولگرايان قوت گرفته

اين آرزوي ديرينه جماعتي از سياست ورزان ايراني بعد از انقلاب هست؛ جماعتي كه پيشينه و ريشه اش به جريان راست سياست در ايران بازمي گردد. يك «رضاخان حزب اللهي» يا «

رئيس‌جمهوري نظامي! , زمزمه‌اي كه در ميان اصولگرايان قوت گرفته

زمزمه اي كه در ميان اصولگرايان قوت گرفته؛ رئيس جمهوري نظامي!

عبارات مهم : ايران

اين آرزوي ديرينه جماعتي از سياست ورزان ايراني بعد از انقلاب هست؛ جماعتي كه پيشينه و ريشه اش به جريان راست سياست در ايران بازمي گردد. يك «رضاخان حزب اللهي» يا «رضاخان مصلح» يا رئيس جمهوري نظامي. انگار در بعد زمينه ذهني جمعي از اصولگرايان همواره نوعي از اقتدارگرايي مدل رضاخان تقديس شده است هست، تا جايي كه حسين الله كرم با اشاره به روي كارآمدن ترامپ از محتمل بودن رياست جمهوري فردي مانند قاسم سليماني و پذيرش او از سوي مردم سخن مي گويد. گفته شده است نخستين بار برادر علي اكبر ناطق نوري بود كه از رضاخان در وجهي مثبت ياد كرد. زماني كه قرار بود اكبر ناطق نوري راه اكبر هاشمي رفسنجاني را ادامه دهد. آن وقت هر دو به اردوگاه راست تعلق داشتند. سال ٧٦ احمد ناطق نوري با تشبيه ناطق به رضاخان پهلوي، يک موج منفي ديگر را عليه برادرش راه انداخت.

رئيس‌جمهوري نظامي! , زمزمه‌اي كه در ميان اصولگرايان قوت گرفته

احمد ناطق نوري در توصيف خود و برادرش گفته بود: «ما اين قدر پنير را با انگشت شستمان روي نان مي ماليديم که انگشت مان ورم مي کرد». خود علي اكبر ناطق نوري هم در دوراني كه از احمدي نژاد شاكي شده است بود، به بيان مثالي از رضاشاه پرداخت و غيرمستقيم از احمدي نژاد خواست كه حداقل از رضاشاه بياموزد، او گفته بود: «رضاشاه يك موقعي رفت مشهد بالاي قبر نادرشاه با چكمه يك لگد به قبر نادر زد و گفت مرتيكه، تو چه آدم ناداني بودي؟ اول آدم كار را مي كند بعد اعلام مي كند، تو اول قبل از اينكه چشم دربياوري اعلام مي كني كه مي خواهي چشم دربياري؟ خوب چشم خودت را درآوردند، رضاشاه ظالم و جنايت كار مي داند و بعضي ها نمي دانند».

اما به طور مشخص عنوان «رضاخان حزب اللهي» منسوب به قاليباف هست. قاليباف سال ٨٤ در جمع اعضاي جامعه الرضا خود را رضاخان حزب اللهي ناميده بود. اين خبر اگرچه بعدا از سوي نزديكان ستاد او تكذيب شد. سيدرضا فيض آبادي، عضو هيئت امنای جامعه الرضا، همان وقت به خبرنگار «آفتاب» گفته بود: در روز سخنراني قاليباف من از ابتدا در كنار وي بودم تا زماني كه جمع را ترك كرد هرگز نشنيدم چنين جمله اي را بيان كرده باشد». البته برخي منابع خبري هم گفته اند كه اين حسين الله كرم بوده که محمدباقر قاليباف را «رضاخان حزب اللهي» و در برابر الگوي احمدي نژاد مطرح کرده است.

اين آرزوي ديرينه جماعتي از سياست ورزان ايراني بعد از انقلاب هست؛ جماعتي كه پيشينه و ريشه اش به جريان راست سياست در ايران بازمي گردد. يك «رضاخان حزب اللهي» يا «

وقتي رئيس جمهور نظامي بد بود

قاليباف و رضايي دو نظامي مشهور عرصه انتخابات ايران اند كه هركدام سه بار بخت خود را براي فتح صندلي رياست جمهوري آزمودند و ناكام ماندند. رضايي فرمانده سپاه در جنگ هشت ساله و قاليباف هم زيردستش بود. قاليباف البته به جز سپاه، فرماندهي نيروي انتظامي را هم آزمود و سال ها فرمانده اش بود، ولی مردم هيچ وقت اقبالي به نظاميان نشان ندادند. شايد عوامل ديگري هم در ناكامي آنها دخيل بوده، ولی نمي توان از اثر پيشينه نظامي آنها در اين بي اقبالي گذر كرد. تا جايي كه همه تلاش آنها براي عبور از گذشته ارزش هم بي فايده بود. نه عنوان و تصوير دكتر خلبان كارساز بود و نه مدرك دكتراي اقتصاد و نه ظاهر كت و شلوارپوش.

جريان سياسي اي كه اين دو نامزد از آن برخاسته بودند هم در تمامي اين سال ها هيچ وقت سفت و سخت پشتشان نايستاد. محسن رضايي كه اصولا هميشه فرمانده اي تنها در كارزار انتخابات بود. براي قاليباف هم اصولگرايان هميشه رفقاي نيمه راه بودند. قاليباف با چراغ سبز آنها جلو مي آمد، ولی در آستانه انتخابات راهشان از هم جدا مي شد. در همه سال هاي گذشته به ويژه در سال هايي كه اين دو نفر وارد عرصه انتخابات شده است اند؛ نشانه حاميانشان كتمان يا حداقل كم رنگ كردن و به حاشيه راندن پيشينه نظامي اين دو بود. جريان هاي سياسي حامي يا نزديك به قاليباف و رضايي به هيچ عنوان تمايلي نداشتند تا در كارزار انتخابات به عنوان حامي يك فرد نظامي يا حداقل با پيشينه نظامي آشنا شوند. دم خروس ولی به هيچ عنوان قابل پوشاندن نبود و رقيب هم اين را به خوبی مي دانست كه خطاب به قاليباف گفت: «من حقوق دانم نه سرهنگ».

وقتي رئيس جمهور نظامي خوب است

رئيس‌جمهوري نظامي! , زمزمه‌اي كه در ميان اصولگرايان قوت گرفته

ماجرا ولی اين روزها برعكس هست. صورت هايي از درون جريان اصولگرايي در يك تقسيم كاري كه هنوز مشخص نيست خودبه خودي است يا شرکت يافته، به شكل علني به استقبال از روي كارآمدن يك نظامي بدون اشاره به فرد خاصي رفته اند. در جمع آنها هم نماينده فعلي و سابق مجلس هست، هم استاد دانشگاه با وجهه تئوريك و هم صورت هايي با سابقه نظامي.

اما آیا زمزمه اين آرزوي ديرينه دوباره اين روزها از گوشه و كنار اردوگاه اصولگرايي فعلي يا راست قديم شنيده مي شود. رخدادهاي اعتراضي دي ماه ٩٦، وحشت از سوريه شدن، بحران هاي صندوق هاي بازنشستگي، مؤسسات مالي، بحران آب، افزايش قيمت ارز و… احتمالا برخي زعماي اين جريان را به اين فكر انداخته كه در شرايط بحران حفظ امنيت داخلي از اوجب واجبات است و اين اوجب احتمالا فقط با روي كارآمدن يك صورت نظامي ممكن خواهد شد.

نكته تأمل برانگیز اين است كه مطرح كنندگان ايده رئيس جمهوري نظامي در اين روزها كساني اند كه يا خودشان مستقيما پيشينه نظامي داشته اند و شايد هنوز هم دارند يا به نحوي آبشخور سياسي، فكري و اجتماعي ارزش با حوزه نظامي يا امنيتي و شبه امنيتي گره خورده است.

اين آرزوي ديرينه جماعتي از سياست ورزان ايراني بعد از انقلاب هست؛ جماعتي كه پيشينه و ريشه اش به جريان راست سياست در ايران بازمي گردد. يك «رضاخان حزب اللهي» يا «

اولين فردي كه بعد از اعتراضات دي ماه از آمدن يك رئيس جمهوري نظامي استقبال كرد، محمدعلي پورمختار، نماينده فعلي مجلس، با سابقه طولاني حضور در سپاه از وقت جنگ، همين طور ناجا با سمت هاي فرمانده و مديريت هاي ارشد بود. او به خبرآنلاين گفته بود: «رسانه ها اين را تشديد مي کنند و گسترش مي دهند که نظامي ها نبايد رئيس جمهور شوند، من اعتقاد دارم که اگر يک نظامي رئيس جمهور شود، حتما مي تواند کشور را از پرسشها نجات بدهد». بعد هم در پاسخ به اين سؤال كه يعني بايد منتظر باشيم يک نظامي رئيس جمهور شود؟ گفته بود: «ان شا ءالله».

حسين الله كرم هم كه اين روزها استاد علوم سياسي يكي از واحد هاي دانشگاه آزاد هست، سابقه سال ها حضور در جنگ را دارد. او در دهه ٧٠ از پايه گذاران جمعيت انصار حزب الله شد و در بسياري از تجمعات اعتراضي آن سال ها در خيابان هاي پایتخت کشور عزیزمان ایران به همراه مسعود ده نمكي نقش آفرين بود. الله كرم البته به جاي استفاده از واژه مستقيم «نظامي» از واژه «نظامي استراتژيك» استفاده كرده تا كمي از بار معنايي خاصش، احتمالا به واسطه سابقه ذهني – تاريخي آن نزد مردم بكاهد. او گفته بود: «اينکه يک نفر با سابقه نظامي مي تواند کشور را نجات دهد، به مقطع زماني و وضعيت کشور بستگي دارد. اعتقاد دارم امروز ايران يک قدرت منطقه اي است و اگر وظايف خود را انجام ندهد تجزيه مي شود… يک فرد نظامي استراتژيک براي اين کار شايسته تر است… اگر مردم به اين درک برسند که ايران بايد وظيفه منطقه اي خود را انجام دهد، حتما به فرد نظامي استراتژيک رأي خواهند داد» و در نهايت هم او در پاسخ به اين پرسش كه آيا امروز مردم به اين درك رسيده اند، پاسخ داده است: «بله، رسيدند».

رئيس‌جمهوري نظامي! , زمزمه‌اي كه در ميان اصولگرايان قوت گرفته

در كنار اظهارنظرهاي صورت هاي سياسي، نمادهاي فرهنگي و رسانه اي هم گويا به كمك آمده اند. مؤسسه سينمايي اوج با همه حواشي اش، تأمين كننده مالي فيلم ابراهيم حاتمي كيا و سريال تلويزيوني پايتخت با موضوعي يكسان هست. سوريه، جنگ و داعش كه مي تواند ما را به ياد يك نفر بيندازد و خاطره او را برايمان زنده كند. يك فرمانده نظامي كه مي تواند در شرايط بحراني و ناامني به عنوان منجي ظاهر شود. او كسي نيست جز قاسم سليماني.

سرباز خواهم ماند

معمولا وقتي از حاميان روي كارآمدن يك رئيس جمهوري نظامي راجع به مصاديق آن سؤال مي شود، سه نام مطرح مي شود؛ قاليباف، رضايي يا فرد جديدي مانند قاسم سليماني. الله كرم در همين باره گفته است: «اينکه آيا مصداقش آقاي قاليباف و محسن رضايي است يا فرد جديدي مثل آقاي سليماني بايد باشد که سابقه نامزدي در انتخابات رياست جمهوري ندارد، سؤال مهم و قابل بحثي است… مردم توانمندي آقاي سليماني را در پرسشها استراتژيک ديدند که با به کارگيري نيروهاي حتي غيرايراني ولی اعتقاد به انقلاب اسلامي توانست تحول ايجاد کند؛ يعني کمترين منابع را از ايران برد و بيشترين سود را براي ايران آورد.

اين يک فرد استراتژيک است که توانست برادران اعتقاد به تمدن اسلامي در افغانستان، پاکستان، عراق، سوريه و لبنان را با هم متحد و همسو کند و به سمت يک نشانه یکسان پيش ببرد… برخي معتقدند اگر ترامپ بخواهد اين وضع را ادامه دهد، چه کسي بايد در برابر او قرار بگيرد؟ اين يکي از آن موارد گزینش ماست چون مي خواهيم قدرت منطقه اي شويم تا بتوانيم ترامپ را به مسير خودمان بکشانيم. حال بايد ديد فردي مثل قاسم سليماني در عين حال که استراتژيک است و مي تواند پرسشها منطقه اي را به نفع ايران ادامه دهد، آيا مي تواند در پرسشها بين المللي نيز آن تأثيرگذاري را داشته باشد، ما بايد اينها را مقايسه کنيم. الان وقت اين رسيده و مردم هم به اين درک رسيدند».

البته گمانه زني راجع به قاسم سليماني كمابيش پيش از اين هم مطرح بود. حتي زماني كه حمايت از رئيس جمهوري يك نظامي تا اين حد برجسته بود. در انتخابات ٩٦ از قول مهدي طائب فرمانده قرارگاه نقل شده است بود كه سردار سليماني در رياست جمهوري ۹۶ نامزد مي شود ولی او بعدا گفت: «بنده در هيچ سخنراني رسمي و غيررسمي چنين مطلبي نگفته ام و سايت بهار اهداف حزبي خود را مهم تر از مصالح انقلاب مي داند و هر مطلبي را نقل مي کند اگرچه حرام باشد».

با اين حال شايعات و شائبه ها آن قدر زياد بود كه سردار سليماني ناچار به واكنش شد و در بيانيه اي كه صادر کرد، نوشت: «با اهداي سلام و درود خالصانه به محضر رهبر معظم و حکيم انقلاب اسلامي و ملت شريف و عزيز ايران؛ در پاسخ به بیانات تفرقه افکنانه اخير دشمن و مطالبي که حول آن بيان و القا مي شود، عرض مي کنم جبهه دشمن های انقلاب و نظام مقدس جمهوري اسلامي سخنان خود را همواره با نشانه تفرقه و ايجاد تقابل بين صفوف متحد و يکپارچه مردم انقلابي و رشيد بيان مي کند؛ لذا هيچ گاه نبايد به آن توجه و اعتنايي کرد.

حقير سرباز صفر ولايت و نظام جمهوري اسلامي و ملت شجاع و عزيزتر از جانم بوده و ان شاءالله با استعانت از خداي سبحان تا آخر عمر در همين جايگاه «سرباز» خواهم بود. از همه برادران و خواهران عزيزم خواهشمندم با بي اعتنايي به بیانات فريبکارانه و تفرقه افکنانه دشمن های اجازه ندهند وقت ارزشمند خدمتگزاران اين ملت صرف اهداف و مقاصد شوم دشمن های گردد». ولی فارغ از پاسخ سردار سليماني به دنيس راس، آنچه در اين بيانيه به چشم مي خورد، تأکيد بر خدمت در جايگاه سربازي است که خود نشان مي دهد سليماني قصد مسابقه با روحاني را ندارد.

ابراهيم فياض هم جامعه شناس و استاد دانشگاهي است كه خاستگاه فكري اش يا اصولگرايي است يا حداقل به آن بسيار نزديك هست. او دكتراي فرهنگ و ارتباطات از دانشگاه امام صادق دارد. همان دانشگاهي كه سعيد جليلي از آن فارغ التحصيل شده است و همان جا تدريس هم مي كند. او هم به نامه نيوز گفته بود: «… من مي خواهم بگويم الان چيزي که در دنیا دارد رخ مي دهد، در ايران هم رخ مي دهد و آن اين است که مردم ديکتاتوري مي پسندند؛ چون شرايط ايجاب مي کند… اقتداري ديگر در حوزه سياسي وجود ندارد و ادامه يافتن اين وضعيت کشور را به فروپاشي و تجزيه مي کشاند براي همين جامعه به سمت ديکتاتوري با ادبيات نظامي مي رود تا او ظرف دوره اي هشت ساله با ازبين بردن طبقه اشرافيت و مافيا افق جديدي را پيش روي کشور بگشايد». وقتي از فياض هم راجع به مصداق سؤال شده، او مثال هاي عجيبي هم آورده است.

به ناپلئون و هيتلر اشاره كرده و گفته است: «اتفاقا اشتباه ما اين است که دنبال شخص مي گرديم. من مي گويم که اتفاقا مثل ناپلئون يکباره پيدايش مي شود، مثل هيتلر يکباره پيدايش مي شود و انتخابات را مي برد. چون الان مردم ديگر خسته اند از اين نظم اجتماعي که گفتم هيچ اقتدار سياسي در اين مملکت وجود ندارد و همه از بين رفته است… در ديکتاتوري برنامه منسجم براي نوسازي جامعه وجود دارد، مثل ناپلئون، هيتلر، رضاشاه و احمدي نژاد مي آيد. يعني ديکتاتور با قدرت تمام مجلس را هم پشت سر مي گذارد… بزرگ ترين انقلاب علمي را ناپلئون انجام داد؛ تمام بيمارستان ها و دانشگاه ها را به نفع دولت مصادره کرد و از زير نظر کليسا درآورد. خب ناپلئون هم خيلي سواد نداشت و نظامي بود. اعتقاد دارم ممکن است مجلس آينده به شدت راديکال شود؛ يعني قاعدتا بايد بشود، وگرنه مملکت کاملا مي پاشد؛ يعني نابود مي شود.

اين مجلس فرمايشي فعلي آن قدر مسخره شده است و در واقع مجلس مرده است… . ديکتاتوري نوساز؛ يعني نوسازي جامعه مي خواهد ايجاد کند، مي خواهد در اداره کارش انجام شود؛ يعني فقر نباشد، شغل جدي ايجاد شود. الان هرچه رهبري مي گويد «ساختار اقتصادي دروني»، اينها گوش نمي کنند. بحران خشک سالي با ديکتاتوري حل مي شود. ديکتاتوري يعني کسي بيايد و توزيع آب را تنظيم کند. اين کار يک فکر متمرکز مي خواهد. البته ديکتاتوري برعکس استبداد است و ما يک وقت هايي اين را قاطي مي کنيم».

آرمان /مهسا جزيني

واژه های کلیدی: ايران | سياسي | انتخابات | اخبار سیاسی و اجتماعی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : topsblog